Zimowo-wiosenny.

 Kwiecień. Powitałam go bez żartów, choć mocno się nad nimi zastanawiałam. Szczególnie po obejrzeniu teledysku do piosenki Chleb, ale kto wie, może za rok. Wczoraj wszystko wydawało mi się banalne. Ciąże, wypadki, przeprowadzki, kosmici i dresiary. Olałam temat. 

Kwiecień. Witam go w futrze. Trochę nostalgicznie. Kto wie, czy to nie ostatnie futro tego sezonu… Fakt, że wieczory są zimne, ale w ciągu dnia wybieram już lżejsze okrycia. Mimo tego całego wiosennego entuzjazmu zawsze mi trochę szkoda, że nie zdążyłam porządnie nanosić się wszystkiego, co zimowe. Chociaż skoro o tym wspominam, istnieje spora szansa, że jeszcze wskoczę w futro. Prawo ironii losu? Tak czy inaczej, dziś jeszcze jest. Zimowe futro i wiosenne słońce. Zaskakująco udane połączenie.