Wołowiec 2 063 m n.p.m.

Znajduje się on w Zachodnich i jest jednym z najwyższych tam szczytów. Miałam kiedyś okazję być w tamtych terenach, dokładnie trzy lata tamu na Kończystym Wierchu i był to mój pierwszy raz, dlatego uwielbiam tą część Tatr, ponieważ mam do niej sentyment z racji tego, że właśnie tam zaraziłam się miłością do gór. Dodatkowo jest bardzo malownicza i bajkowa, co zresztą widać na zdjęciach – krajobraz jak z planu Hobbita. Miałyśmy iść na Starobociański Wierch potem zejść do Kończystego, oraz zahaczyć o Trzydniowiański Wierch, ale pogoda się łamała i wybrałyśmy Wołowiec. Tamtą trasę jeszcze kiedyś zrobimy, może na jesień gdy będą kolory złota i czerwieni.

Dziś zaczęłyśmy od Doliny Chochołowskiej, gdzie zjadłyśmy śniadanie i napiłyśmy się piwka, potem udałyśmy się zielonym szlakiem do Doliny Wyżnia Chochołowska, gdzie doszłyśmy do Zawarcie, a po tym czekało nas już samo podejście, które trwało bardzo krótko, bo 30 minut.  Na nasze szczęście, w drodze na górę miałyśmy słoneczko i na samym szczycie zdążyłyśmy się nacieszyć na prawdę pięknymi widokami. Napisałam zdążyłyśmy, bo naglę pojawiły się chmury i mgła, na odległość jednego metra nic nie było widać, dobrze, że miałyśmy jaskrawe koszulki. Pierwszy raz się spotkałam z czymś takim, obleciał mnie strach, bo myślałam, że za chwile się rozleje. Niby byłyśmy na to przygotowane, ale zapowiadała się naprawdę ogromna ulewą, dodatkowo wiatr się ruszył i zrobiło się mega zimno. Koniec końców deszcz nas nie dopadł, ale musiałyśmy się wrócić tą samą trasą, bo bałyśmy się, że się zgubimy. Może teraz nie jest to dla Was jakieś przerażające, ale nie chcielibyście się spotkać z burzą w górach. Gdy zeszłyśmy poniżej tysiąca już się rozpogodziło, słoneczko wyszło i bardzo przyjemnie nam się wracało. Chociaż nogi nam do tyłka wchodziły to miło wspominam każdą chwilę. I poleciłabym wracać Rakoń-Grześ, następnie żółtym do schroniska na Chochołowskiej Polanie.

Zapraszam do fotorelacji:

Zapisz