Wśród jabłek

Cześć!
Jesień często nastrajała mnie negatywnie, bo czułam, że mija czas, kiedy mogłam zrobić wiele. W tym roku jest inaczej. Nie cofam się myślami i nie wypominam sobie, że nie biegałam, nie odkryłam nowego miejsca, nie wstawałam rano, żeby oglądać wschody słońca. No trudno, nie wyszło. Myślę też, że pomogła mi też myśl, której kiedyś nie chciałam przyjąć, że nigdy nie jestem SAMA. W ostatnich tygodniach dostałam masę wsparcia od przeróżnych osób, bliższych i dalszych. Byli gotowi wysłuchać, przytulić, pogadać, po prostu być i bardzo to doceniam.

Wydaje mi się, że sama osób gdzieś w środku czuje się samotna. To chyba jeden z większych problemów w dzisiejszych czasach, bo choć ludzi na świecie nie brakuje, to często okazuje się, że ze swoimi problemami zostajemy sami. Niestety jest to przykre zjawisko i sama nie wiem, co się stało, że wszystko poszło w tym kierunku, że ludzie albo nadmiernie pozamykali się w sobie albo przestali dostrzegać innych. Może tak jest wygodniej?

Pochwalę się Wam, że czerpię masę przyjemności z rzeczy, za którymi kiedyś średnio przepadałam. Masę radości sprawia mi prasowanie w towarzystwie fajnego filmu czy serialu, spacer do pracy, kiedy mam czas zadzwonić do mamy i poopowiadać jej nowinki, czy dbanie o przestrzeń, w której później popijam kawę. Przestałam zrzędzić, że czeka na mnie zlew z garami, tylko raczej patrzę na to tak, że umyję talarze, w których potem zjem coś smacznego. I jakoś życie stało się przyjemniejsze, pomimo masy obowiązków.

W dzisiejszej stylizacji pierwsze skrzypce gra sukienka - mój ostatni łup z second handu (haul możecie obejrzeć tutaj). Spodobała mi się przez kolory i długość midi. Sprawdza się idealnie przy obecnej pogodzie, bo wystarczy narzucić coś na ramionka i śmiało możemy ruszać w świat. Najczęściej dopieram do niej skórzaną ramoneskę, ale tym razem zdecydowałam się na dżinsową kurteczkę. Jeśli chodzi o buty, to zależało mi na wygodzie, więc wybrałam trampki. Lubię ten typ butów, sprawdza się przy masie zestawień :)