So if ya callin' my phone leave a message.

Lubię

pon., 01/07/2013 - 00:36

Gdy mam chłopaka myślę o tym jak to jest być singlem, mając proste włosy chcę mieć kręcone, jedząc makaron myślę, czy nie lepiej byłoby zamówić pizzę a oglądając jeden film przełączam z nadzieją, że znajdę coś ciekawszego. Nie wiem czy to kwestia mojej zachłanności czy raczej tego, że najpyszniej smakuje wszystko to, czego w danym momencie nie posiadamy. Kiedyś kupiłam pewną sukienkę (miałam wtedy 16 lat więc wydatek rzędu 299 zł był zakupem na miarę willi z ogrodem). Moje jestestwo miało się odmienić, pełna nadziei wkroczyłam w życie w nowej sukience żywiąc nadzieję, że od tej pory zdobędę serce każdego przechodnia. Przez tydzień cieszyłam się niezmiernie, z każdym następnym dniem coraz bardziej się przyzwyczajałam aż pewnego dnia ta (prześliczna kremowa )sukienka, a raczej jej dyndanie w szafie, stało się czymś tak bardzo oczywistym, że przestałam mieć na nią ochotę. Opowiastkę pewnie większość z Was zna z autopsji. Chodzi o to, że to czego się nie ma spędza sen z powiek a to co się ma przestaje być atrakcyjne. To niesprawiedliwe (zwłaszcza dla naszych portfeli). Podobno warto inwestować w to, co nie wychodzi z mody. Sztampowe, opowiastki o klasycznej małej czarnej, niby prawda. Choć z drugiej strony nawet najlepiej dopasowaną czarną sukienkę, nieprzerwanie noszoną od każdej imprezy, masz ochotę zmienić na rzecz czegoś nowego, nawet jeśli leży nieco gorzej. W związkach układa się trochę podobnie, wystarczy słowo sukienka zamienić wyrazem facet/dziewczyna. Gdybym była kobietą wyzwoloną to bym powiedziała, że z tego powodu warto mieć w szafie wiele różnych krojów i modeli, w zależności od nastroju.

Ps. Bohaterka dzisiejszej opowiastki, nadal wisi w szafie, nieco zajechana i z naderwanym ramiączkiem. Warto dodać, że nikogo w niej nie poderwałam.

Pewnej nocy spać nie mogłam, zrobiłam więc poniższą bransoletkę. Nadziałam przypadkowo znalezione fragmenty starej biżuterii. Ale ze mnie mała artystka.
Ps2. Dziękuję za zdjęcia <3