Słowniczek kulturysty I- ruchy oraz trochę anatomii

Każdy z nas powinien przynajmniej kojarzyć podstawowe pojęcia, jeżeli chodzi o siłownie, fitness czy po prostu anatomię. Dzisiaj chciałabym zaprezentować Wam pierwszą część słowniczka kulturystycznego. Mam nadzieję, że Wam się spodoba, a już niebawem część druga. :)

Zginanie (flexio)- ruch oddalania się od pozycji wyjściowej.

Zgięcie (flexio peracta)- pozycja po ruchu zginania, końcowa faza ruchu.

Prostowanie (extensio)- ruch powrotny od zgięcia do zerowej pozycji wyjściowej.

Wyprost (extensio peracta)- końcowa faza prostowania, powrót do fazy zerowej.

Odwodzenie (abductio)- odpowiednik zginania, oznaczenie ruchu całych kończyn górnych i dolnych w stawie ramiennym względnie biodrowym.

Odwiedzenie (abductio peracta)- pozycja końcowa po obwodzeniu.

Przywodzenie (adductio)- ruch powrotny do pozycji zerowej, oznaczenie ruchu kończyny górnej i dolnej, inaczej prostowanie.

Przywiedzenie (adductio peracta)- końcowa faza ruchu przywodzenia, odpowiada wyprostowi.

Nawracanie (pronatio)- obracanie do wewnątrz, w odniesieniu do kończyny górnej i dolnej, przedramienia i ręki oraz goleni i stopy.

Nawrócenie (pronatio peracta)- pozycja końcowa po nawracaniu, odpowiednik zgięcia.

Odwracanie (supinatio)- oznacza ruch obrotowy na zewnątrz kończyny górnej i dolnej.

Odwrócenie (supinatio peracta)- pozycja końcowa po odwracaniu.

Obracanie (rotatio)- obrót w płaszczyźnie poziomej, taki ruch zachodzi w stawie dolnym głowy.

Obrót (rotatio peracta)- pozycja końcowa po abracaniu.

Wysuwanie (antepositio)- przesuwanie do przodu.

Cofanie (retropositio)- przemieszczenie obręczy kończyny górnej do tyłu.

Unoszenie (elevatio)- ruch obręczy kończyny górnej ku górze.

Obniżanie (depressio)- ruch obręczy kończyny górnej ku dołowi.

Wysunięcie (antepositio peracta)- końcowa faza ruchu wysuwania .

Cofnięcie (retropositio peracta)- końcowa faza ruchu cofania.

Uniesienie (elevatio peracta)- końcowa faza ruchu unoszenia.

Obniżenie (depressio peracta)- końcowa faza ruchu obniżania.

Skręcenie (torsio)- oddalenie od pozycji zerowej, stosuję się tylko dla ruchów kręgosłupa.

Skręt (torsio peracta)-końcowa faza ruchu skręcania.

Obwodzenie (circunductio)- ruch wykonywany w zmiennej płaszczyźnie.

Repozycja (repositio)- ruch powracania do pozycji wyjściowej.

Przeprost (hyperextensio)- ruch od pozycji zerowej w kierunku przeciwnym niż zginanie, dotyczy stawów zawiasowych.

Akton- część mięśnia.

Bloczki mięśni (trochleae)- służą do zmiany kierunku przebiegu ścięgna.

Brzusiec (venter)- część czynna mięśnia.

Kaletki maziowe (bursae synoviales)- okolica stawów, mają kształt poduszek, wypełnione mazią, pełnią funkcję amortyzującą i ochronną. Znajdują się pomiędzy ścięgnem i kością lub skórą i kością.

Łańcuch biokinematyczny- elementy kostne powiązane w sposób ruchomy.

Mięśnie antagonistyczne- wykonują pracę przeciwstawną w zakresie określonego ruchu w stawie.

Mięśnie fazowe- biorą udział w dynamicznych ruchach, szybko się kurczą i równie szybko męczą, wolniej regenerują się (w porównaniu z mięśniami tonicznymi).

Mięśnie stabilizujące- mięśnie odpowiedzialne za utrzymanie właściwej postawy ciała w ćwiczeniu.

Mięśnie synergistyczne- mięśnie współdziałające.

Mięśnie toniczne- posturalne (umożliwiają utrzymanie wyprostowanej postawy ciała), reagują wolniej, są przystosowane do długotrwałej pracy, szybko regenerują się.

Mięśnie ustalające- ustawiają staw w danym ruchu (ćwiczeniu), ustawiają odpowiednio ramiona dźwigni (dla ruchów w stawie łokciowym ramionami dźwigni są ramię i przedramię), zwierają staw, ale nie biorą udziału we właściwym ruchu.

Skurcz mięśnia (contractio)- wynik pracy mięśnia.

Skurcz izotoniczny- skraca długość mięśnia przy równoczesnym powiększaniu grubości, napięcie pozostaje bez zmian.

Skurcz izomeryczny- wzrost napięcia mięśnia przy niezmienionej długości.

Para biokinematyczna- dwie kości połączone ze sobą stawowo.

Powięzie (fasciae)- otaczają pojedyńczy mięsień, grupę mięśni, bądź cały układ mięśniowy.

Troczki ( retinacula musculorum)- silne, krótkie pasma ścięgniste, które przytrzymują ścięgna blisko kości.

Trzeszczki (assa sesamoiden)- stanowią odmianę bloczków, ruchome kostki włączone w ścięgna niedaleko ich przyczepu, zmieniające kierunek ich przebiegu.
Włókna szybkokurczliwe- odpowiedzialne są za wykonywanie szybkiej, dynamicznej pracy mięśni takiej jak na przykład sprinty, dynamiczne wymachy czy rwania oraz uderzenia w sportach walki. Włókna te są w stanie wykonywać szybkie skurcze i generować szybkość podczas poruszania daną grupą mięśniową, jednak są stosunkowo mało odporne na zmęczenie i szybko ulegają wyczerpaniu.
Włókna wolnokurczliwe-  tkanki odpowiedzialne za wykonywanie ciężkiej, jednak wolniejszej, jednostajnej pracy mięśni. Ten typ włókien aktywowany jest przy różnego rodzaju sportach wytrzymałościowych, takich jak bieganie długodystansowe i typowo siłowych, takich jak statyczne podnoszenie ciężarów. Włókna te są znacznie bardziej odporne na zmęczenie niż włókna szybkokurczliwe.