róż

Gdyby ktoś mi parę lat temu powiedział, że z własnej nieprzymuszonej woli przymierzę różowy płaszczyk, baaa nie odrzucę go zaraz potem ze wstrętem, a ochoczo pod pachą powędruję z nim do kasy, to naprawdę złapałabym się za głowę.
Ja i róż? Ekhmm. No, ale właściwie czemu nie! Trochę jednak przez lata gust się zmienia, ulegamy trendom, przejściowym hitom i własnym zachciankom. Nie widzę w tym nic złego, póki w tym wszystkim czujemy się dobrze, za nikogo się nie przebieramy, nie udajemy.
Róż nadal będzie raczej na szarym końcu listy moich ulubionych kolorów, nie wymienię nagle garderoby na odcienie cukierkowo-majtkowe ani nie dokupię do kompletu białych kozaczków.
O jeszcze jedna sprawa stereotypy- jak łatwo im ulegamy. Ja sama również. Od razu na myśl o różu, przed oczy ciśnie mi się obraz wytapetowanej solary, z cekinkami, błyskotkami i natapirowanymi włosami.
A przecież róż może być elegancki i z klasą.

A wracając do zestawu, zarówno płaszczyk, jak i buty (o których słów kilka za momencik) to moje prezenty urodzinowe, a właściwie rzeczy, które za 'prezenty' sobie kupiłam. Wolę dostawać raczej prezenty rzeczowe niż gotówkę, która jest dość mocno bezosobowa, ale jak widać i z prezentem w postaci króla Polski jakoś sobie poradzę:).
I buty! Miałam już przesyt tych typu open toe, ale te zauroczyły mnie dokładnie. Piękny kolor, coś pomiędzy maliną a koralem, porządna skóra i świetny profil. Ale przymierzyłam, pomyślałam: gdzie Ty babo w ciąży o takich obcasach myślisz!, odłożyłam i sklep opuściłam. Jednak po rundce po deichmannach, ccc, a nawet badurze, kazarze i ryłko, powróciłam do tych i pognałam prosto do kasy:). Bo przecież w ciąży całe życie nie będę!