Nie wyrzucaj wspomnień z szafy

 

Są ubrania, których nie nosimy od lat, a mimo to nie potrafimy ich wyrzucić. Nie dlatego, że wciąż są modne. Dlatego, że coś pamiętają.

Szafa potrafi być trochę jak pamiętnik.

Nie zapisujemy w niej dat, nazw miejsc ani ważnych wydarzeń. Nie ma kartek, na których możemy zanotować: „tu zaczęło się lato, którego nigdy nie zapomnę” albo „tę sukienkę miałam na sobie, kiedy wydarzyło się coś ważnego”.

A jednak wystarczy otworzyć drzwi szafy i dotknąć konkretnej tkaniny, żeby nagle wróciło wspomnienie.

Zapach morza.

Ciepło letniego wieczoru.

Muzyka z restauracji gdzieś na końcu świata.

Pierwszy dzień podróży.

Kolacja we dwoje.

Śmiech.

Zdjęcie.

Spojrzenie.

I nagle okazuje się, że ubranie nigdy nie było tylko ubraniem.

Sukienka, która pamięta lato

Mam w swojej szafie rzeczy, których prawdopodobnie nigdy już nie założę.

Nie dlatego, że przestały mi się podobać.

Niektóre po prostu należą do innego czasu.

Do innej mnie.

Do innego lata.

I właśnie dlatego nadal tam są.

Bo moda ma tę niezwykłą właściwość, że potrafi zatrzymać czas.

Jedna sukienka może przypomnieć nam całe wakacje.

Jedna koszula może przenieść nas do konkretnego miasta.

Jedna para butów może przypomnieć pierwszy spacer po miejscu, na które długo czekaliśmy.

A czasami wystarczy apaszka, biżuteria albo stary kapelusz, żeby przypomnieć sobie człowieka, który był wtedy obok.

I może właśnie dlatego tak trudno rozstać się z niektórymi rzeczami.

Bo tak naprawdę nie wyrzucamy ubrania.

Wyrzucalibyśmy kawałek własnej historii.

Moda nie zawsze potrzebuje nowości

Żyjemy w czasach, w których moda bardzo szybko mówi nam: nowe.

Nowa kolekcja.

Nowy sezon.

Nowy trend.

Nowy kolor.

Nowy fason.

Nowa rzecz, którą koniecznie trzeba mieć.

A ja coraz częściej myślę, że najpiękniejsze rzeczy w naszej szafie wcale nie muszą być nowe.

Czasami najpiękniejsza jest ta, która ma swoją historię.

Ta, którą znamy.

Ta, w której czujemy się sobą.

Ta, która była z nami w ważnym momencie.

Bo styl nie zawsze polega na tym, żeby ciągle zaczynać od początku.

Czasami polega na tym, żeby umieć wrócić do czegoś, co już znamy.

I zobaczyć to na nowo.

Podróże zapisane w ubraniach

Podróże szczególnie mocno łączą mi się z ubraniami.

Kiedy pakujemy walizkę, wybieramy przecież nie tylko rzeczy.

Wybieramy też nastrój.

Wyobrażamy sobie siebie w konkretnym miejscu.

Sukienkę widzimy na tle zachodzącego słońca.

Lnianą koszulę – podczas spaceru wąskimi uliczkami.

Okulary przeciwsłoneczne – przy kawie wypitej gdzieś daleko od domu.

Buty – na długim spacerze, którego wcześniej nie planowaliśmy.

A potem wracamy.

Rozpakowujemy walizkę.

Ubrania trafiają z powrotem do szafy.

I tylko my wiemy, że od tej chwili nie są już dokładnie tymi samymi rzeczami.

Bo dostały swoją historię.

Tak właśnie działa moda, którą lubię najbardziej.

Nie ta z wybiegu.

Nie ta z metki.

Ale ta, która uczestniczy w naszym życiu.

Niektóre ubrania mają emocje

Czy można przywiązać się do ubrania?

Oczywiście, że tak.

Ale chyba nie przywiązujemy się tak naprawdę do materiału.

Przywiązujemy się do tego, co ten materiał reprezentuje.

Do emocji.

Do czasu.

Do ludzi.

Do miejsc.

Do nas samych.

Bo przecież każda z nas zna tę sytuację, kiedy otwiera szafę i nagle mówi:

“Tego nie wyrzucę”.

I nawet jeśli nie potrafimy logicznie wyjaśnić dlaczego, odpowiedź gdzieś w nas istnieje.

Może dlatego, że właśnie w tym ubraniu czułyśmy się piękne.

Może dlatego, że ktoś ważny powiedział nam wtedy coś, czego nigdy nie zapomniałyśmy.

Może dlatego, że było częścią wyjątkowego dnia.

A może po prostu dlatego, że przypomina nam wersję nas samych, którą bardzo lubimy.

Anrika i Antoni – nasze kadry

Wspólne podróże, zdjęcia i moda nauczyły nas jeszcze jednej rzeczy.

Najważniejsze nie zawsze są perfekcyjne kadry.

Czasami najważniejszy jest moment pomiędzy.

Ten, którego nie planowaliśmy.

Śmiech podczas przebierania się.

Wiatr, który rozwiewa włosy.

Spacer, który miał trwać dziesięć minut, a trwał godzinę.

Zdjęcie zrobione trochę przypadkiem.

Spojrzenie, którego nie było w scenariuszu.

To właśnie takie chwile później zostają z nami najdłużej.

I może dlatego nasze ubrania również stają się częścią tych wspomnień.

Bo fotografia zatrzymuje obraz.

A moda potrafi zatrzymać emocję.

Lato nie kończy się w szafie

Kiedy kończy się sierpień, zawsze pojawia się ten dziwny moment przejścia.

Jeszcze chcemy nosić letnie sukienki.

Jeszcze chcemy chodzić w sandałach.

Jeszcze chcemy zatrzymać słońce.

Ale gdzieś z tyłu głowy zaczyna pojawiać się jesień.

I wtedy robię coś bardzo prostego.

Nie chowam lata od razu.

Zostawiam je jeszcze na chwilę.

Bo przecież lato nie kończy się tylko dlatego, że zmienia się miesiąc.

Nie kończy się również wtedy, kiedy z walizki wyjmujemy ostatnią letnią rzecz.

Lato zostaje w fotografiach.

W opaleniznie.

W zapachu perfum.

W muzyce.

W miejscach, do których chcemy wrócić.

I właśnie w ubraniach.

Dlatego zanim schowamy letnią garderobę, warto spojrzeć na nią jeszcze raz.

Nie jak na zestaw rzeczy.

Ale jak na kolekcję małych historii.

Może jest tam sukienka, która pamięta najpiękniejszy wieczór.

Może koszula, która była z nami podczas wyjątkowej podróży.

Może para butów, która przeszła z nami pół miasta.

A może rzecz, którą kiedyś chcieliśmy wyrzucić, ale za każdym razem odkładaliśmy ją z powrotem.

I może dobrze.

Bo nie wszystko w szafie musi być praktyczne.

Nie wszystko musi być modne.

Nie wszystko musi mieć sens.

Niektóre rzeczy mogą po prostu pamiętać za nas.

A kiedy następnego lata znowu je wyciągniemy, być może odkryjemy, że wspomnienia wcale nie wyblakły.

Czekały tylko spokojnie w szafie.

Bo czasami najpiękniejszą rzeczą, jaką mamy w garderobie, jest historia, której nie da się kupić.

Anrika i szafa gra

Artykuł Nie wyrzucaj wspomnień z szafy pochodzi z serwisu Anrikaiszafagra.pl.