new hair, don't care!

Jestem pewna, że przynajmniej część z Was przeżyła traumę po wyjściu od fryzjera. Nieudany kolor czy też pomylenie podcięcia końcówek z obcięciem połowy włosów to jedynie przykłady tych małych tragedii, jakie przeżyłam w ciągu ostatnich 10 lat, przez co naprawdę zraziłam się do wszelakich eksperymentów. Przez ostatnie lata miałam cały czas taką samą fryzurę ( wykluczając krótki epizod z grzywką)  i mniej więcej taką samą długość, z dużym naciskiem na zapuszczanie "jak najdłuższych". Mimo że nie jestem fanką wielkich metamorfoz, poczułam ogromną chęć zmiany. Długie włosy są super, ale tylko wtedy, gdy są bardzo gęste oraz jednej długości (bez cieniowania, które mi niestety się ostatnio przydarzyło), więc bez większych smutków obcięłam ponad 10cm, dzięki czemu w końcu poczułam tę gęstość, jakiej już dawno nie było u mnie widać. Ktoś pomyśli - "głupia, rozpisała się nad kilkoma centymetrami włosów!", jednak jestem pewna, że spora część z Was doskonale rozumie ten ból wizyt u fryzjera. Cieszę się, że w końcu do mnie dotarło, że "długie" wcale nie oznacza "lepsze", bo teraz włosy układają się znacznie lepiej i po prostu są ładniejsze, a ja mam chyba ochotę na jeszcze większe zmiany... :)
I’m sure most of you have suffered from hairdresser-trauma. Wrong colour or cutting half of hair length instead of ends only – that some of small tragedies I’ve experienced for 10 years. It discouraged me against any experiments. For the last years my hairdo was the same (apart from short episodes with a fringe) with emphasis on growing the longest possible. Although I’m not a big fan of extreme metamorphoses I felt like having some change. Long hair is great but only if very thick, of one length (without grading I had this time) so, without deeper sorrows I shortened my hair over 10 cm, and I feel the thickness I’ve not experienced for so long. Some may think – "she’s silly writing posts on couple of centimetres of hair!". But I’m certain most of you perfectly understand the pain of going to a hairdresser’s.