MNEK, Zara Larsson - Never Forget You

Znów przysiadam przy komputerze i myślę, co napisać, co chciałabym przekazać, czemu nadal mam bloga, czym ta strona dla mnie jest, była, czym będzie ... Tak wiele mam w głowie i nadal nie wiem na czym się skupić, również wiele w moim życiu się dzieje bo nowa szkoła jest ogromnym zamieszaniem i chyba to zamieszanie dało mi do myślenia. Od jakiegoś czasu szukam czegoś co mi umknęło i nie mogłam dojść co to takiego, zamiast spojrzeć w tył i zastanowić się od podstaw, ja myślałam o przyszłości, o rzeczach które mnie czekają, że to one wypełnią to puste miejsce. Osiągnęłam to co chciałam krok po kroku,a jednak coś jest nie tak. Jednego dnia radosna, drugiego dnia łapie mnie zaduma i jak to opisać , wytłumaczyć przed sama sobą? Ktoś by powiedział, że oszalałam, bo może trochę szaleje, chyba każdy wariuje gdy czuje się czymś ograniczony.Okazuje się, że moim ograniczeniem jestem JA, nie praca, nie szkoła, nie brak czasu tylko brak mojej samo motywacji. I nie chodzi tu o coś żeby zacząć, ponieważ zawsze znajdę w sobie entuzjazm, energie do nowości, ale problem jest to ze to wszystko znika. Najlepszym przykładem jest właśnie mój blog, raz piszę, raz nie, za każdym razem zwalam na brak czasu,bo muszę zrobić to to, to tamto i powoli znikłam z bloga pojawiając się tu raz na miesiąc, albo nawet rzadziej.Czas się znajdzie tylko wtedy, gdy będę chciała go znaleźć...  Dzisiejszy post jest pierwszym przejawem samo motywacji, bo to właśnie jej mi brakuje,a ta strona jest najlepszym miejscem,w którym mogę ją pielęgnować.
Dobra koniec wylewania mętliku na dziś.
Do moich przemyśleń dodaje piękne zdjęcia, które stworzyłyśmy z Mone zainspirowane fiatem 125p użyczonym przez WPT 1313 .
Do zobaczenia Gabi :)