Miłość.

Wspólne spacery. Najszczersze rozmowy w klatce schodowej. Uroczy flirt. Ból w sercu. Nieprzespane noce z myślą o nim. Serce szukające wyjścia awaryjnego. Złe decyzje. Niepotrzebne słowa. Głupie wnętrze w złej chwili. Całkowity brak dystansu do siebie. Nielegalne x, y i xy. Czasy nastolatka. Każdego zwariowanego nastolatka. Takiego jak ja. Witajcie w moim świecie! 

Cisza. A właściwie odgłosy telewizora, krzyki mojego brata, woda lecąca w łazience, odgłosy kroków. Ale w mojej głowie cisza... Pusto... Głucho... Bez sensu...

Uwielbiam się śmiać. Kocham smaczne żarty, które wywołują tony uśmiechu. Świat nie przestaje mnie zaskakiwać! Podszedł więc dziś do mnie mężczyzna (xy pijany xy). Zapytał się mnie: "Co jest dla Ciebie w życiu najważniejsze". Odpowiadam: "Nie wiem.". "Jesteś pewna swojej odpowiedzi?"- spróbował ponownie. A ja mu na to bez zastanowienia "Miłość". "Nikt nigdy mi na to pytanie tak nie odpowiedział"- usłyszałam za sobą odchodząc. Zastanawiam się w czym tkwi problem. Jak ja, samotna egoistka, trzymająca się z daleka od kogokolwiek, mająca wstręt do chłopaków i jakichkolwiek już związków mogła powiedzieć MIŁOŚĆ!!! Co to znaczy? Nie wiem.