Leniwy poranek w białej pościeli.

Witajcie, dziś wstałam wcale nie tak wcześnie, jak zamierzałam.. A podobno na wsi człowiek budzi się przed świtem. Nic bardziej mylnego! Kiedy przez uchylone okno wdziera się przyjemny powiew chłodnego powietrza, a nad głową wciąż wesoło ćwierkają przebudzone ptaki, tym bardziej przyjemniej wtulać mi się w miękką, bawełnianą pościel. Jest tak cudownie, że kolejny raz zanurzam się w błogim śnie. Kiedy jednak harmider szykujących się do pracy domowników ucicha, zwlekam się z łóżka.. Nie wiem do końca czy to cisza tak na mnie działa, czy to zwykła złośliwość, by pokazać wszystkim jak wspaniale jest spać, gdy inni gonią do pracy. Przed śniadaniem przebiegłyśmy się z Dagą przez las, tutaj mogłabym biegać cały dzień.. A teraz ja piszę do Was popijając pyszną kawę, a Daga odpoczywa wylegując się pod kominkiem. Koty buszują po kuchennym blacie w poszukiwaniu resztek ze śniadania, a ja udaję, że ich nie widzę :P Ach ta wieś. Tu czas płynie jakby w innej czasoprzestrzeni.
Niech z tej zadumy wyrwą Was zdjęcia z pewnej sesji, w której krata i zielony płaszcz ostro kontrastują z moimi rudymi włosami. Ostatnio pokochałam kraciaste spodnie, więc jeszcze nie raz tu zawitają. Dziś w połączeniu z delikatną baskinką i bordową koszulą. Złote dodatki po raz kolejny stały się dopełnieniem całości. Buty w panterkę są drobnym przełamaniem, uwielbiam kiedy wzory mieszają się, niekiedy mogą stworzyć naprawdę fantastyczną całość.