'KOCHANIE, KTÓRE CHODZI I KOCHA"

Lato ucieka, zobaczymy się z nim dopiero za rok. Zmiana pogody na bardziej jesienną u mojego TŻ-ta zaskutkowała przeziębieniem. I tak leżymy sobie razem pod kołderką i rozmawiamy o głupotach. Nie wiem, czy to przez chorobę, czy też nie, dowiedziałam się kilku miłych rzeczy o sobie; że jestem "kochaniem, które chodzi i kocha", że jestem "Do-Misiem", i że "bardzo opiekuńcze ze mnie stworzonko, które ma błyszczące i duże serduszko", po czym zostało one narysowane na moim brzuchu w jakimś 10-cio krotnym powiększeniu... :) Wzruszyło mnie to. Oprócz tego - pracujemy. 7 dni w tygodniu, dwie prace. I nareszcie, po 5 miesiącach w Niemczech zaczynamy stawać na nogi, choć lekko nie jest. Ostatnio szłam sobie przez naszą główną ulicę, tętniącą życiem, która znajduje się tuż obok naszego mieszkania i poczułam... że jestem tutaj szczęśliwa. Wróciłam do domu, rzuciłam na łóżko siatki z zakupami, i przytuliłam się do mojego mężczyzny. Tak, po prostu szczęśliwa. 

Co więcej, zauważyłam, że dojrzałam... Stałam się bardziej oszczędna, nie trwonię pieniędzy. Zakupy ciuchowe nie cieszą już tak bardzo jak kiedyś, przestałam się utożsamiać z rzeczami. Coraz częściej mówię "my", zamiast "ja".  I coraz częściej tęsknie za pisaniem (od 14stego roku życia prowadziłam w sieci swój internetowy pamiętnik), więc prawdopodobnie, będziecie mogli na blogu poczytać w kolejnych wpisach trochę więcej "od serca".

Buziaki!