Jasno, pastelowo, z akcentem.

Za dużo gwiazdorzę, za mało piszę. Dziś uraczę was historią godną Agathy Christie czy Johna Grenna. Pewnego sierpniowego upalnego dnia udałam się na plażę. Żar lał się z nieba. Zewsząd otaczał mnie ocean ludzi, no... może morze, a dla ciekawskich dokładnie Adriatyk. Mój umysł podczas upałów nie pracuje należycie- "wziąć" czy "wziąść" było dla mnie tak trudne do odróżnienia jak okolnicznik przyzwolenia w zdaniu. Matematyka w zakresie dodawania i odejmowania była dla mnie tak trudna jak trygonometria. Mimo wszystko hasam sobie wśród fal i zapominając o całej reszcie świata czuje się wtedy najszczęśliwszą kobietą na świecie. 

Dziś mam na sobie sukienkę, która podzieliła los kopciuszka i po prostu czekała na mnie wśród wielkich koszy z Lidla- nie wierzę, że kupiłam tam ciuch i nie wierzę, że posiadam już trzy prawie że identyczne, tylko w innych kolorach, i znów nie wierzę, że wśród mutantów ruszających niczym strzał na starcie maratonu to właśnie ona dostała się w moje ręce. I teraz wszyscy żyją dobrze i szczęśliwie.

Koniec

Marysia

sukienka- Lidl / buty- Adidas (szch) / sweter- House / naszyjniki- sotho, Apart / okulary- eokulary / case- funnycase / zegarek- lorus / bransoletki- H&M, Apart, no name