Jaki dzień, jaki miesiąc i jaka godzina ...

Witajcie po długiej przerwie. 

Ten cytat ze Starego Dobrego Małżeństwa doskonale oddaje mój obecny stan.  Mam za sobą ciężkie dwa tygodnie. Spędziłam je w łóżku, więcej we śnie niż na jawie. Nie odróżniałam dnia od nocy, rzeczywistości od snu. Bywało, że budząc się nie wiedziałam, gdzie jestem, kim jestem. Śniły mi się wszystkie miasta, w jakich mieszkałam, ludzie dawno nie widziani, moje miejsca pracy i szefowie. 

Najpierw podejrzewali świńską grypę; badania, maseczka, żeby  nie zarazić personelu szpitala, wreszcie wyniki. Ujemne. Ufff, mogę do domu, do łóżka. Znowu kilka dni snu i kolejne barania. Zapalenie płuc.

Podobno przyszła wiosna. To fajnie. Lubię gdy jest ciepło i przyjemnie. Będę musiała odwiedzić jakieś centrum handlowe, bo czuję, że ubyło mi kolejne parę kilogramów. To fanie. Zawsze trzeba znaleźć coś dobrego  w tym, co nas spotkało.

Wiem, że powinnam pokazać coś z powiewem ciepłego wiatru ale w kolejce czekają zaległe  sesje. 

Dzisiaj zapraszam Was na molo do Sopotu. Było to w lutym, stąd futerko. Wiem, że już ja pokazywałam ale dzisiaj z innymi dodatkami. Genialna torba-worek od Ryłko to miłość od pierwszego wejrzenia. Nie czekałam na promocje, rabaty, czy wyprzedaże. Są rzeczy, które nie mogą czekać. No i coś energetycznego. Czerwone skórzane rękawiczki.