Domo arigato

Japońskie kimono marzy mi się od dawna. Jedwabne, malowane w smoki, w jakimś intensywnym kolorze.
Niestety, w Polsce takowego nie dostanę, a nikt znajomy do Kraju Kwitnącej Wiśni się nie wybiera. Ja tym bardziej (a szkoda, bo bardzo chciała bym poznać tamtejszą kulturę, zabytki no i objeść się sushi za wszystkie czasy :)
Przysłowie mówi: "jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma". Nie do końca się z tym zgadzam, bo to trochę jakby stać w miejscu, akceptować sytuację i nie próbować nic zmieniać. Na lepsze oczywiście.
Jednak w kwestii odzieżowej, to powiedzenie jest jak najbardziej adekwatne. W końcu każda z nas zapewne lubi i chciałaby nosić ubrania największych światowych projektantów, a tymczasem w szafie ma rzeczy z "normalnych sklepów". I jest to jak najbardziej w porządku - wydanie pensji na torebkę zamiast czynszu, rachunków i tzw. "życia" to raczej nie jest zmiana na lepsze :)
Zamiast więc malowanego jedwabnego kimona, dziś coś w podobnym stylu, łup wyprzedażowy z F&F, ostatni, którego nie prezentowałam. Do tego klasyczne, szerokie białe spodnie oraz czerwone szpilki.