Czy dziecko to Twój przyjaciel?

Po tym jak zobaczyłam zajawkę nowego odcinka „Rozmów w Toku” postanowiłam obejrzeć ten jeden odcinek. Miał być o przyjaźni matki i córki, a to temat dla mnie bardzo ważny!

Sam program był raczej o przyjaźni „dyskotekowej”. O tym jak matka z córką razem chodzą na imprezy i piją piwo. No ok… Mimo że to zupełnie nie ten temat, na którym mi zależało, to pytanie w głowie pozostało… Czy to dobrze być przyjaciółką dla swojej córki? Odpowiedź na to pytanie z założenia nie może być prosta, bo przecież przyjaźnie są totalnie różne!

Należy pamiętać o tym, że dla naszego dziecka przed wszystkim jesteśmy (i musimy być) autorytetem. To z nas bierze przykład, a nasze relacje i zachowania kształtują charakter tego małego człowieka. To my wyznaczamy granice i mówimy co jest dobre, a co złe. I w końcu to nas ma słuchać, a nie po przyjacielsku stwierdzić „nie stara, tego nie mogę zrobić”.

Trzeba rozróżnić pewne rzeczy i nie mieszać dzieci do „spraw rodziców/dorosłych”. Nie obciążać ich naszymi problemami! To nasze zadanie, aby zadbać o dobre relacje, ale też o zachowanie odpowiednich proporcji pomiędzy przyjaźnią, a rodzicielstwem.

Dziecku oczywiście takie przyjacielskie relacje odpowiadać będą najbardziej. Przede wszystkim dlatego, że może sobie na dużo pozwolić. Im więcej będzie mogło, tym częściej będzie testować swoim zachowaniem kolejnych granice. I tutaj właśnie musimy być czujni. Przyjaźń i fajna atmosfera to jedno, ale nie można pozwolić wejść sobie na głowę! Ktoś musi mieć ostatnie zdanie i ktoś musi wyznaczać zasady panujące w naszej rodzinie.

Jednak nie wolno zapominać o tym, że ten mały człowiek jest pełnoprawnym członkiem rodziny. Tak samo ma swoje zdanie i zachcianki… Warto dostrzec w dziecku partnera do dyskusji i liczyć się z jego zdaniem. Dać mu do zrozumienia, że jest też ważny! Oczywiście nie tak, że jest pępkiem świata i może rządzić całym domem! Jednak jest na tyle ważny, aby brać udział we wspólnym podejmowaniu decyzji. Na przykład w sklepie, zastanawiając się co kupić do jedzenia, albo gdzie pojechać w weekend na wycieczkę. Niech też zaproponuje jak chce z nami spędzić wolny czas.

Jest jeszcze jednen aspekt, gdzie przyjacielskie relacje z dzieckiem mają pozytywny wpływ. Mam na myśli szczere rozmowy i dziecięce/nastoletnie tajemnice. Mając dobry kontakt z dzieckiem i dając mu do zrozumienia, że to co ma do powiedzenia jest ważne, możemy liczyć na to, że to do nas przyjdzie ze swoimi problemami. Jesli dużo i często rozmawiamy i nie mamy tematów tabu, to tym łatwiej dziecku otworzyć się przed nami. Z drugiej strony, gdy nie mamy w zwyczaju rozmawiania z dzieckiem o problemach, to tym ciężej będzie mu przyjsc po kilku miesiacach/latach i wyjawic swoj problem/sekret.

Jaki jest więc złoty środek? To właśnie najwiekszy problem i wyzwanie dla nas rodziców. Zrobić tak aby było miło, przyjacielsko i szczerze, a przy tym pozostać autorytetem, z którego zdaniem trzeba się liczyć. To bardzo cienka linia, do której powinniśmy się maksymalnie zbliżyć, ale na pewno jej nie przekroczyć! No cóż, nikt nie mówił, że będzie łatwo ;)

A Ty? Jesteś przyjacielem dla swojego dziecka, czy może rodzicem autorytarnym?

The post Czy dziecko to Twój przyjaciel? appeared first on szafeczka.com.