Co komu na święta?

Gwiazdka ma to do siebie, że uwielbiamy ją niezależnie od tego, na którym szczeblu drabiny społecznej się znajdujemy. Dzieci kochają prezenty, starsi lubią spotkania z rodziną, każdy ciasta i barszcz. A ja wszystko, a najbardziej to, że wówczas ludzie uruchamiają swoją lepszą stronę. Nieistotne czy są to pozory czy szczera `fajność` płynąca z serca, sens jest taki, że w trakcie świąt wszyscy dajemy odpocząć drzemiącemu w nas hejterowi. Dla mnie święta są jak wyczekiwany długi weekend po miesiącu nieustannej pracy. Wracasz do domu, w którym nie było Cię przez ostatnie dwa miesiące, zjadasz tyle ile jesteś w stanie, spotykasz kuzynów, których po raz ostatni widziałeś na weselu ciotki, sześć lat temu. I oczywiście nieodłączna część Wigilii- podarki! Uwielbiamy dawać i dostawać i to wcale nie oznacza, że jesteśmy materialistami. Wiadomo, święta to nie tylko prezenty, ale też. I nie chodzi o rzeczy, chodzi o pamięć, o to, że  chcesz sprawić swoim bliskim przyjemność, pokazać, że są dla Ciebie ważni. A to, że nic tak nie napędza gospodarki jak gwiazdkowe podarki to już swoją drogą. Wariujemy, stoimy w metrowych kolejkach, wylewamy z siebie siódme poty w galeriach handlowych. Ale robimy to tylko raz w roku, więc czemu by nie. W środę wyciągniemy spod choinki wielkie czerwone pudło a w poniedziałek znów wrócimy do szarej codzienności. Nie rozumiem więc tego odwiecznego pocisku wymierzonego w stronę prezencików. Przeciwnicy głoszą, że boże narodzenie traci swoją wartość przez to, że ludzie patrzą na nie przez pryzmat pieniędzy. Ale wszystko jest kwestią pieniędzy, pytanie tylko jak dużych. Uważam, że prezenty w miarę możliwości są ekstra, uwielbiam planować co komu dam ;)

Ps. Poza tym zawsze można zrobić coś samemu, o czym w kolejnym poście ;)