The Carrie Diaries

     Już za osiem dni startuje drugi sezon "Pamiętników Carrie". Nie będę owijać w bawełnę - fabuła nie powala na kolana. W sumie do oglądania zachęciło mnie najbardziej powiązanie z bohaterką "Seksu W Wielkim Mieście", lecz trudno doszukiwać się podobieństwa. Prawdę mówiąc obie "Carrie" łączy wspólne imię, zamiłowanie do mody oraz prowadzenie pamiętnika. Z drugiej strony trzeba wziąć pod uwagę, że bohaterka to młoda osoba, kształtująca swój charakter i rozwiązująca problemy typowe w wieku dojrzewania. Nie można wobec tego wyciągać pochopnych wniosków. Serial jest wycelowany w konkretną grupę odbiorców, zatem koncept fabuły - z tej perspektywy - jest do zaakceptowania.

     W każdym odcinku czeka nas mniej lub bardziej udana stylizacja Carrie. Ponieważ akcja rozgrywa się w szaleństwie lat osiemdziesiątych, bohaterka raczy nas wielobarwnymi neonami, a każdy element jej garderoby jest bardzo wyraziście podkreślony - trudno skoncentrować uwagę wyłącznie na jednej rzeczy. W większości przypadków jest to widok przyjemny dla oka (w tym szaleństwie można być jakaś metoda), aczkolwiek czasami odnoszę wrażenie, że styliści nie mają pomysłu na przygotowanie zestawu, wobec czego na ślepo ładują w Carrie co najmniej połowę zawartości jej szafy. 

    Najbardziej pozytywnym akcentem serialu był dla mnie motyw torebki, z którą Carrie praktycznie się nie rozstaje (co widać na większości poniższych zdjęć). Torebka to pamiątka po zmarłej matce, siostra Carrie poplamiła ją niechcący białą farbą. Reakcja bohaterki była natychmiastowa - udekorowanie i ozdobienie jej na swój wymyślony sposób. Co więcej - rezultat przypadł do gustu stylistce magazynu "Interview" i tak oto torebka trafiła na strony najbardziej cenionego przez Carrie pisma. Więcej treści nie zdradzę, bardziej zainteresowanym nie będę spojlerować ;)