Bordo buty i bordo torba.

Jeszcze niedawno odbiegałam od rzeczywistości. Coraz bardziej czuje się mniej różna. Za niedługo zostanę taka jak wszyscy. Nie posiadałam białych mebli, a pomarańczowe, nie miałam paneli, a puchaty dywan, nie jadam na obiad krewetek czytając Vogue, a placki ziemniaczane przy "Wspaniałym stuleciu", nie mam iphona, a zwykły telefon na którym się kompletnie nie znam. Nie pijam kawy w Starbucksie, a sama mielę sobie w domu. Po przeprowadzce mam białe meble z szarymi ścianami i (o ja nieszczęsna) panele. Za niedługo otworzę się na cały świat, nauczę sie obsługiwać telefon i pić w Sturbucksie.
Jest koniec września... W mojej głowie dalej pusto, głucho, skromnie. Moje ciało żyje w separacji z rozumem, kompletnie nie myśląc o tym co ja tak właściwie robię tu i teraz. Apteki oferują całą gamę leków na ból głowy czy migrenę, ale czemu nie ma nic na pustogłowie?! Czym jest ta dolegliwość? Krótki sen, przemęczenie, ciągłe pisanie, nauka i codziennie powtarzający się rytuał. Pustogłowie jest synonimem szkoły, a raczej braku chęci na cokolwiek z nią związane. Gdy nauka wtargnie do mojej głowy pustogłowie zamieni się w pełnogłowie, a mój mózg wraz z tym wyleci w powietrze.

Pozdrawiam Was z tego miejsca

Marysia

sukienka- Niren / kamizelka- kamizeki bonprix / torba- no name / buty- Converse (snowbitch) / zegarek- loruswatches / bransoletka- Apart / case- etuo