Anonymous friend ...

Żyję już na tym świecie dobre 16 lat i przez ten okres czasu poznałam wiele osób. Jedne były mi bliższe, drugie nie odegrały znaczącej roli w moim życiu. Większość ludzi posiada swoją drugą połówkę i bratnią duszę. W moim rozumieniu, te dwa wyrażenia mają zupełnie inne znaczenia, chociaż bratnia dusza w pewnym sensie może być też drugą połówką. 

Są do siebie złudnie podobne, a jednak inne. Drugi zwrot, bratnia dusza oznacza dla mnie najlepszego przyjaciela, osobę która cię rozumie, darzy cię zaufaniem, pomaga w trudnych chwilach, ale nie jest związana z tobą w sposób bardziej emocjonalny, niż zwykła przyjaźń. Prawdziwa, najprawdziwsza, najszczersza przyjaźń wbrew pozorom przytrafia się bardzo rzadko. Szczerze mówiąc to zazdroszczę osobom, które napotkały podczas swojej egzystencji prawdziwą bratnią duszę. Miałam kilka pseudoprzyjaciólek, lecz nasza "wspaniała i wieczna" znajomość nie trwała dłużej niż 3 lata. Za każdym razem, gdy tracę taką osobę czuje jednocześnie złość, smutek i radość. Jestem zła, że tyle naszych wspólnych chwil pójdzie w niepamięć i smutna, że zakończyłyśmy znajomość. Odczuwam też nutkę radości, gdyż w pewnym sensie uwolniłam się z toksycznej relacji nas łączącej. Oczywiście, natężenie tych odczuć zależy od sytuacji. Myślę, że głównymi czynnikami zatracenia bratniej duszy u mnie były: zazdrość, brak zgodności charakterów (zbyt duża różnica między nimi) oraz zwykłe znudzenie. Wiele dziewczyn zazdrosnych jest o prawie wszystko. Stara się wtedy docinać i dołować swoją "przyjaciółkę". To wynika głównie z charakteru. "Brzydsza" przyjaciółka zazdrości tej ładniejszej i pewniejszej siebie. Według mnie, nie ma sensu zadawać się z takimi osobami. Niezgodność charakterów też mi się przydarzyła. Po pewnym czasie stwierdziłam, iż każda z nas ma inne priorytety i ceni w życiu różne wartości, przez co z czasem przyjaźń się wypaliła. Ostatni czynnik nazwałam po prostu znudzeniem. Myślałam, że to przyjaźń, lecz okazało się inaczej i magiczna znajomość dobiegła końca. 

Do tej pory tak naprawdę nie odnalazłam ani swojej bratniej duszy, ani drugiej połówki. Cóż, mam dopiero 16 lat, więc mam nadzieje, że pewnego dnia "wpadnę" na te dwie najważniejsze w moim przyszłym życiu osoby (pomijając rodziców oczywiście). 

Zdecydowałam się na stylizacje łączącą w sobie wygodę i w pewnym sensie także szyk. Pogoda była ciepła i słoneczna, dlatego założyłam spodnie z dziurami, które niedawno zakupiłam w Stradivariusie. Z tego względu, że jestem dość szczupła i pomimo tego, że spodnie są w rozmiarze XS (34) to są mi troszkę za obwisłe, więc ubrałam czarny, zwykły pasek. Na stopach mam klasyczne, białe Adidas SuperStar, które dostałam w ramach świąt Wielkanocnych. Szyku stylizacji dodają wielkie, okrągłe okulary oraz czerwone usta. W stylizacji prezentuję też dwie, nowiutkie rzeczy, które przywędrowały do mnie prosto z Chin - kurtkę bomberkę oraz wyczekiwaną przeze mnie torbę holograficzną. Obydwie rzeczy zamówiłam na mojej ulubionej stronie internetowej - Aliexpress. Szczegółowy ich opis znajdziecie w haul'u, który niedługo się pojawi (śledzimy bloga na bieżąco!), a linki do nich podam niżej. Wszelkie ubrania i dodatki, jakie pochodzą ze sklepów internetowych zawsze znajdziecie w osobnych postach, tam też szczegółowo je opisuję. Cały outfit uzupełnia mój ulubiony typ biżuterii - choker'y oraz ametyst. W sesji ponownie brał udział Osti ♥ (piesek mojej ukochanej pani fotograf). Jeżeli jesteście ciekawe poprzedniego postu z Ostim, to TUTAJ! go znajdziecie.

Okulary |New Yorker|     Choker na szyje |E-bay|     Ametyst |E-bay|      Choker na rękę |Aliexpress|      Torebka |Aliexpress|     Bluzka |Vinted|      Kurtka |Aliexpress|      Spodnie |Stravivardius|     Pasek |No name|       Buty |Adidas SuperStar|

Co sądzicie o stylizacji ? 


Najnowsze wieści z mojego życia codziennego i sekrety bloga na snapie: wersquu