Like an angel

Historia mojej białej tuniki sięga wczesnych lat dziewięćdziesiątych.

Kupiłam ją będąć chyba w piątej klasie podstawówki. Piszę kupiłam bo już od lat szczenięcych miałam małego bzika na punkcie ciuchów. Lubiłam buszować po lumpeksach (wtedy zakupy w lumpie to był mega obciach ale co tam...tylko tam można było kupić swetry oversize;)) i wydawać kieszonkowe na "dorosłe" ubrania;)

Bluzką którą dorwałam chyba w indyjskim sklepie się nacieszyłam, wynosiłam i rzuciłam do wora do którego trafiały za małe już na mnie części garderoby.

Minęły lata...sporo lat...

Ostatnio wspominałam tą bluzkę, byłam pewna że podzieliła los pozostałych za ciasnych ubranek i tych które się znudziły. Przypomniałam sobie o niej ponieważ w sklepach aż zaroiło się od haftów i koronek...

Dlaczego o tym piszę?? Aby poraz kolejny pochwalić na blogu zaradność mojej kochanej rodzicielki.

Wyobraźcie sobie że moja mama wyłowiła tą białą koronkową szmatkę z wora, tak jak zrobiła to z czarną koronkową sukienką o której pisałam TUTAJ i ocaliła przed wydaniem. Otrzymałam ją w prezencie przy okazji mojej wizyty w Poznaniu:)

Fajna mama co???;)

P.S Sesja którą widzicie na zdjęciach powstała w ogromnym stresie!! Pragnę przeprosić bliską mi osobę za napaść czynną z użyciem drewniaka;))

legginsy nn, okulary Brylove, kolczyki Parfois,

sandałki nn,

parka TUTAJ,
bransoletki Lilou, Ania Kruk