Biało na białym / White on white

Piszę migiem tego posta, zanim moja radość się ulotni cichaczem, najgorzej, gdy z płaczem ;) Naprawdę miałam ochotę zrobić jakieś zdjęcia i puścić posta, i naprawdę, gdy udało mi się z tych zdjęć coś wybrać, to ucieszyłam się bardzo. Moja chwilowa równowaga jest jednak bardzo chwiejna i wystarczy czasem jedno słowo, jedna opinia, nawet w odczuciu wszystkich innych pozytywna i budująca, tylko w moim przekonaniu nie, by moje ostatnie piwnice wyciągnęły po mnie ponownie swe macki. Muszę być bardzo, bardzo ostrożna, muszę dmuchać na zimne i Was także o to proszę :)

O biało-białej stylizacji zimowej rozmarzałyśmy się z Anną Drobiazgową wielokrotnie, od kilku sezonów, ale jakoś się nam nie poskładało. Tymczasem nastał mój okres separacji z blogiem, kiedy raczej tylko marudziłam i odgrzewałam kotlety. Z ogromną radością za to przeglądałam inspiracje modowe i wnętrzowe na instagramie. Z niezwykłym wzruszeniem podziwiam szczególnie wszystkie stylizacje Reni Jaz, ale to już dobrze wiecie. W tym czasie mojej absencji blogowej Renia pokazała zachwycającą biało-białą stylizację. Zaraz potem podczas moich bardzo teraz rzadkich wypadów do lumpeksów zaczęły mi wpadać w oko po kolei wszystkie te rzeczy, które dziś mam na sobie. Jakby na mnie czekały, żebym mogła też w końcu zrobić mój własny, tak dawno wymarzony biały look :) Nawet czapko-kapelusz przyplątał się jako ostatni, ale nie miałam do niego dziś nastroju. Pokazywałam go już na fb i insta w moich codziennych stylizacjach. 
    
Oddaję tego posta w Wasze ręce. Rzeczywiście dzisiejsze rokowania są takie, że do mojego całkowitego rozwodu z modą raczej nie dojdzie. Jak się będą układać moje z nią stosunki dyplomatyczne, tego jeszcze nie wiem. Zależy to od mojej formy i od ludzi, na ile i jak będą pociągać za struny mojej przewrażliwości, oczywiście najczęściej bezwiednie.