O ważnych początkach, nowych etapach i byciu sobą w miejscu, gdzie pachnie otwartą przestrzenią

Kolejny wieczór. Aż chciałoby się zawołać, że ten czas pędzi zbyt szybko, ale po co, skoro każda z nas to wie. Kolejne zajęcia, poranne rutyny, małe codzienności. Obowiązki mnożą się…oby kłopoty zdecydowanie mniej. I pozostaje tylko ten czas, kiedy słowo szeleści pod moimi palcami niczym pierwszy jesienny liść. Odkąd znikł biały puch mam wrażenie, że pozostajemy w stanie permanentnej jesieni. Długiej, przybrudzonej, momentami wręcz smętnej i nieprzyjemnej. Mimo to, często wychodzę na spacery, bo tylko tam pachnie otwartą przestrzenią, która pozwala mi doceniać moje małe codzienności. Lubię też panujący o tej porze roku spokój. W ogóle lubię po prostu być. Bez zamieszania, zbędnego natłoku.
Czytaj więcej »