Czasem trzeba wyjść z twarzą :) / Sometimes you have to save face :)

Bardzo dziękuję za wszystkie serdeczne i wspierające komentarze do poprzedniego posta z poważną stylówką, w której naprawdę nie najlepiej się czułam. Tak jak pisałam, chciałam ją pokazać, ale też przegonić i nadal chcę, bo mnie przytłacza, więc nie dotrzymuję słowa i znów pędzę do przodu jak szalona. Wiem, że niektóre z Was już się o mnie poważnie martwią, bardzo słusznie :) Dziś wciąż nie daję latu odejść, dlatego są mocne kolory i trochę gołe plecki :) Tytuł posta nie ma podtekstów ani głębszych rozwinięć w treści. Raczej odreagowując po poprzednim, zachęcam byśmy popluskały się razem po powierzchni życia, radośnie i beztrosko, jak dzieci :))

Bazą tej stylizacji jest bardzo kolorowy, z malarskim wizerunkiem twarzy lejący żakiecik, który założyłam tył na przód, żeby tę niesamowitą buzię bardziej wyeksponować, i żeby z tyłu powstał głęboki, piękny dekolt. Tę tak powstałą bluzkę z bardzo długimi wąskimi rękawami na suwaki, zestawiłam z karmelową dzianinową plisowaną solejką szytą prawie z koła, o długości maksi i pofalowanej dolnej krawędzi. Do tego założyłam zamszowe, beżowe sandały na drewnianym wysokim słupku i dodałam torebkę, czy bardziej teczkę w kolorze ciemnopomarańczowym. Faktura torebki imituje skórę krokodylą, a właściwy pasek, który był wąski i z tego samego materiału, zastąpiłam moim wiązanym paskiem boho, czarnym w wielokolorowe kropki. Ponieważ lubię nosić torby z paskiem na skos, to na wielu zdjęciach wyszła mi buzia z opaską na oku jak u pirata :)