30.09. Kolejny koniec i kolejny początek

 Teraz jeszcze kilka 'uczelnianych' formalności i od przyszłego poniedziałku będę studiować.

Ależ dziwnie to brzmi. Tak niecodziennie. Przez 13 lat nauka trwała od września do czerwca, wszystko było takie proste, lekcja, temat, 'np'. Jest trochę obaw, ale jest i pewnego rodzaju podekscytowanie. Kolejny krok, kolejny etap, kolejna nowość. Nie do końca jeszcze czuję, że to już moment tej zmiany. Przez pracę nie miałam czasu na myślenie, o tym, co teraz będzie. Pomału zaczynam wchodzić w fazę pierwszego "szoku" - tak to już studia.!? A dopiero co pisałam 'testy gimnazjalne', tak niedawno byłam na pierwszym rozpoczęciu w liceum. Jakby wczoraj odbierałam ostatnie szkole świadectwo, a przed chwilą pisałam maturę. Każdy z tych momentów pamiętam doskonale. Dosłownie - jak wczoraj. Jednak, to nie było wczoraj, ani tydzień, czy miesiąc temu. Trzy lata, pięć miesięcy, cztery miesiące.. Ułamki czasu, ułamki życia. 

Za każdym razem, kiedy nadchodzi 'jakiś koniec i jakiś początek' snuję takie "refleksje". Lubie tak powspominać, kalkulować, obejrzeć jakieś zdjęcia, zobaczyć ile się zmieniło we mnie, w otoczeniu. Zawsze jest trochę wzruszeń, trochę uśmiechu. Zawsze też mówię, że to był dobry czas. Był, chociażby dlatego właśnie, że "był". Mogłam być w tylu miejscach, spotkałam wielu ludzi, jeszcze więcej się nauczyłam. Czasem było ciężko, chwile zwątpienia i rezygnacji, ale dziękuję Bogu, że zawsze był obok ktoś, kto potrafił "przemówić do rozsądku".:) Tacy ludzie to skarb! Możliwość przeżycia tylu wspaniałych chwil - to dopiero skarb! Warto o tym pamiętać.

 Trzymajcie się ciepło! :)

Pozdrawiam!