Anja dla Mohito, Wang w H&M oraz Wittchen... czyli kilka słów o logomanii.

W ostatnim czasie byliśmy świadkami wielu współprac między słynnymi projektantami a markami sieciowymi. Większość z nich zakończyła się owocnie, ale czy wszystkie ?

 Można by wymienić kolekcje Anji Rubik dla Mohito, Wanga dla H&M… nawet torebki Wittchen w Lidlu.

Ludziom zawsze podobały się  ekskluzywne towary  i nie ma w tym nic dziwnego.  W końcu  każdy pragnie znaleźć się w śród tych wybranych korzystających z najlepszych usług oraz produktów.  Nasze starania poszłyby na marne, gdyby nikt nie mógł zauważyć naszego wysublimowanego gustu.  Stąd w latach 90’s mogliśmy zaobserwować wielkie boom na logotypu i ostentacyjne ich pokazywanie.

Prym wiodły marki sportowe typu Nike, Adidas. Nie ma obecnie osoby, która nie kojarzyłaby dużych dresów z jeszcze większych napisem „Adidas”.

Buty sportowe bez wyraźnego logo  były obciachem. Bluza bez dużego napisu marki również.

Po sezonach lansowania się i skupiania się na pokazywaniu wszędzie marek, nastały czasu przepychu logo mani.  Chwalenie się rzeczami w tak bezpośredni sposób nie należało już do pozytywnych rzeczy. Termin „kto bogatemu zabroni” przestało obowiązywać. 

Aczkolwiek, jak to w modzie bywa, historia lubi zataczać krąg.  W niejednym aktualnym trendzie widzimy inspiracje latami 90’s. W kontekście logotypów, również mamy powrót do lat 90’s.

Różnica jest jedna, tym razem projektanci  z dystansem odnoszą się do nazw marek oraz logotypów.  Często zmieniają grafikę w humorystyczny sposób lub przestawiają literki w nazwie marki.

Ten świadomy zabieg ma bardzo pozytywne efekty- zwraca uwagę ludzi jeszcze bardziej. Sam napis i logo już mało co zaskakuje. Inaczej jest z przekręconą grafiką lub nazwą.

Ciekawa jestem czy Wy również ulegacie logo manii? Czy twardo stoicie po stronie, że „metka nie gra roli”? A może nieświadomie kupujecie ubrania z dużymi napisami, bo przecież czarna bluza bez niczego jest taka zwykła a z dużym napisem ma.. to coś ;)