Bo każdy z nas jest inny..

Codziennie mijamy na ulicach rożnych ludzi, wysokich, niskich, grubych, chudych, w okularach i bez, na wózku, o kulach, o ciemniejszej karnacji. Mijamy nie zastanawiając się, pełni stereotypów wtłaczanych nam latami przez środowisko, rodzinę, media. Chociaż staramy się z nimi walczyć one gdzieś tam zawsze będą. Uważamy się za tolerancyjnych… bo nie krzyczymy ” czarnuch” za ciemnoskórym albo ” pedały” za parą homoseksualną. Ale czy naprawdę jesteśmy tolerancyjni i potrafimy akceptować odmienność a co najważniejsze czy potrafimy tolerancję zaszczepić naszym dzieciom?

Małe dzieci nie mają uprzedzeń, są otwarte i gotowe zaakceptować świat takim, jaki jest. Istnieje szansa, że pozostaną takie aż do końca swojego życia. Chyba że my, rodzice, skutecznie im w tym przeszkodzimy – zaszczepimy w nich własne uprzedzenia, przekażemy im negatywne stereotypy myślenia, nauczymy dzielić ludzi na lepszych i gorszych.

. Czasami nieświadomie przejawiamy w życiu codziennym oznaki nietolerancji zarażając tym nasze maluchy. Sposób, w jaki traktujemy  członków rodziny, szacunek do nich lub jego brak, odciska się piętnem na osobowości obserwujących to dzieci. Winni bywamy także w wydawałoby się błahych komentarzach na temat wyglądu innych ludzi. „Rude to  fałszywe”, „kurdupel”, „ okularnik” . A dzieci słuchają i przyswajają. A potem, w szkole, na podwórku, odtwarzają te epitety w stosunku do rudowłosych, niższych lub noszących okulary kolegów.. Dlaczego? Bo ktoś przekazał im błędny system, według którego ocenia się ludzi.

Tolerancja jest wyrazem sympatii i szacunku do innych. Rozmawiajmy więc z naszymi dziećmi  o różnicach między ludźmi. Niestety, Polska nie jest miejscem, w którym zderzają się kultury, rasy, religie i światopoglądy, niełatwo u nas o osoby o odmiennym kolorze skóry, innym wyznaniu, zwłaszcza, jeśli mieszkamy w małych miejscowościach.

Nie mniej tłumaczmy, że kolor skóry i włosów, sposób ubierania, wzrost, tusza i inne aspekty wyglądu człowieka to tylko otoczka. Że tak naprawdę liczy się to, jakim kto jest człowiekiem i co sobą reprezentuje. Nie zapominajmy o rozmowach na temat niepełnosprawności, starości, chorób. Podkreślajmy, jak bardzo takie osoby potrzebują wsparcia i jak mocno przeżywają odrzucenie. Tłumaczmy, że różnorodność jest dobra i wartościowa. Tylko w ten sposób nauczymy nasze dzieci tolerancji, a przede wszystkim – szacunku do innych ludzi.

apaszka, rajstopki, buty, szorty: H&M

płaszczyk: United Colors of Benetton ( SH)

torebka: sklep Gemini