SIŁA WSPOMNIEŃ || NEONOWE BUTY

Mam takie wspomnienie z podstawówki:

Jest długa przerwa. Wiecie ta najfajniejsza - dwudziestominutowa. Siedzimy z Gośką na parapecie. Ona przeżywa klasówkę, ja ją pocieszam, jednocześnie maluję paznokcie na niebiesko. Od tyłu podchodzi do mnie koleżanka (owego dnia szczerze ją znienawidziłam) z innej klasy i robi to durne "buuu!", przy okazji wytrącając mi z ręki buteleczkę z lakierem. Jej zawartość ląduje na kupionych kilka dni wcześniej butach. Butach nie byle jakich, bo wymarzonych i wyczekanych. Butach, na które odkładałam każde kieszonkowe, odmawiając sobie Lay'sów, lodów wodnych i karuzeli. Butach pięknych, bo wściekło zielonych i z trzema białymi paskami. Dokładnie takich samych, które miała moja starsza siostra - mając jedenaście lat chciałam być taka, jak ona. 

Więc jeśli patrząc na te neonowe adidasy i myślicie wtf? 

Odpowiadam: oto sentymentalizm w materialnej postaci. 

Dziękuję za uwagę :)

 

tunika - ROMWE || buty - Adidas 

manicure - wSPAniale