summer stripes

Te parę dni nad morzem było fajną odskocznią od tych kilku miesięcy spędzonych w domu po porodzie. To pierwsze lato mojej córeczki, pierwsze dotknięcie piasku stópką…aż miło patrzeć z jaką fascynacją poznaje świat. Tylko Ona tak na mnie patrzy i tylko Ona tak się do mnie uśmiecha…Już nie ma mnie bez Niej.

W każdym razie spacerując po molo przyglądałam się ludziom, niby wszyscy do siebie podobni  a każdy inny (sposób chodzenia, mówienia, gestykulowania, zachowania). Nie jest to oczywiście nic odkrywczego, ale siedząc na ławce z córeczką w wózeczku i z mężem drzemiącym na sąsiedniej ławce, nagle słyszę jak dwie starsze kobiety, przechodzące obok nas, mówią „chodź dalej, zobacz jaki pijaczyna leży”. Zaznaczam, że wygląd mojego męża nie wskazuje na podobne określenia :) Pomyślałam wtedy jak łatwo jest kogoś ocenić, jak pozory mylą, jak obojętnie można przejść obok drugiego człowieka, nie mając pewności czy nie potrzebuje naszej pomocy. No cóż, widocznie nie można być zmęczonym, nie można poleżeć na ławce wsłuchując się w szum morza. 

Ludzie – niby tacy sami a jednak bardzo od siebie różni.

Zdjęcia nieplanowane, powstałe podczas opisanego wyżej spaceru, ale czy nie o to chodzi, żeby pokazać jak wyglądamy na co dzień bez specjalnie przygotowanych ciuchów założonych tylko na potrzebę zdjęć? Pozdrawiam życząc udanego tygodnia. :)