Koncert Iron Maiden!- relacja.

Ach, co to była za cudowna noc! Pomimo upłyniętego czasu, nadal to przeżywam. Dużo się działo! Byłam dosłownie wszędzie podczas koncertu, ale o tym później. Zacznijmy od początku.

Dojechaliśmy do Atlas Areny. Dookoła pełno pięknych ludzi, nastawionych na zabawę. Jakiś czas trzeba było poczekać zanim dostałyśmy się z Martyną i jej koleżanką do środka. W międzyczasie spotkałam znajomych z widoku z równoległej klasy z mojej szkoły. Dość szybko doszłam do Wojtka, a tam poznałam już oficjalnie owych znajomych. Kuzynka doszła po czasie, ale też szybko się wycofała, aby iść po picie. Już nie wróciła w to samo miejsce. Technicznie nie było to możliwe. Ścisk dał już się wyczuć. Odległość do barierek wynosiła jeden rząd ludzi, także bardzo blisko.  Chłopaki okazali się bardzo fajni, choć 3 z 4 sie wycofało, bo jeden omdlewał. Supporter- VoodooSix okazał się do kitu. Zupełnie nie porwał publiczności, choć graja podobnie jak Ironi. Jakieś pogo tak było, ale ja się w to nie mieszam. Zresztą spóźnili się...

Chwila przerwy na przygotowanie sprzętu dla głównej gwiazdy wieczoru. Coraz cieplej, coraz ciaśniej.  Krzyknęliśmy do osób z Golden Circle, aby podali nam wodę, której samej nie wypili, a dostali na miejscu za darmo. Nawet zdołałam wziąć parę łyków. Poznałam 2 dziewczyny. Jedna z Żywca. Nie pamiętam imion. Jeden taki zabawiał całe towarzystwo podczas przerwy. Bardzo sympatyczny :)

Nadeszła TA CHWILA! Pobrzmiewa UFO-Doctor doctor. To znaczy, że za chwilę przyjdą!

Ścisk na maksa. Nawet ręki nie mogłam wyciągnąć. Włosy chowałam pod kamizelkę, aby mi ich nie wyrwali. Sceneria znakomita! Pełen profesjonalizm. Wszystko kamerowane i pojawiało się na wyświetlaczach- świetna sprawa. Nagłośnienie również dobre- nie słychać było jednego wielkiego hałasu.

Dickinson nie fałszował. Że też po tylu latach można być w takiej formie!

Po Seventh Son of Seventh Son zdecydowałam, że muszę sie wycofać, bo wykorkuję. Z boku było coraz luźniej, a widok o dziwo nadal dobry! Sporo straciłam chcąc być przy samej barierce. Wycofujac się, momentami obawiałam się, że trafiła man wolną przestrzeń przygotowaną do ściany bądź młyna. Uciekłam na bok. Usiadłam na skrzyni. Wiedziałam, że nie można, bo widok był dobry a nikt na niej nie siedział. Ale chciałam coś widzieć i odpocząć. Po czasie ochroniarz coś krzyczy, karze zejść i pyta czy OK. Odpowiadam twierdząco, co nie zmieniło faktu, że wrócił, zdjął innych ze skrzyni i zabrał mnie, abym się czegoś napiła i złapała oddech. Pić nie dostałam, kobieta z pogotowia sprawdziła mi tętno i kazałam chwilę odpocząć. Bodybuard śmiał się, że ledwo stałam na nogach. Obok chłopak leżał na ziemii ledwo przytomny, a dziewczyna przywiązana do metalowego krzesła. Ja nie potrzebowałam dużo czasu i za chwile wracałam w obstawie ochroniarza na płytę. Bardzo troskliwy xP

Wiedziałam, że koniec już blisko, wiec zostałam przy wyjściu, gdzie widok był dobry. Niestety, a może stety nie można tam stać. Zostałam zmuszona wrócić na płytę, a raczej znalazłam się na terenie Golden Circle!  Ominęłam jakoś kontrolę biletów. Nagle znalazłam się blisko sceny! Bliżej niż być powinnam. Szkoda, że tylko na kilka piosenek. Ironi pożegnali się z klasą. Rozdali sporo kostek, frotki, koszulkę, pałeczki do pekrusji, Janick Gers rzucał gitarą, ale złapał ją w ostatniej chwili i takiej dyski, które wędrowały stosunkowo daleko. Niestety nic nie trafiło w moje ręce.. Chłopaki byli bardzo zdziwieni widząc mnie po drugiej stronie barierek. Pofocialiśmy się trochę  Raz nawet została uwieczniona butelka przerzucana przez ochroniarzy między sobą. Sesja została zakończona tekstem: "Było bardzo fajnie, ale dziękujemy już za imprezę" przez bodyguarda w żółtej koszulce, przeciągającego taśmę. Hala szybko opustoszała. Pożegnałam się ze swoimi kompanami i dołączyłam do kuzynki.